Missieverslag Curaçao
Wat een bijzondere missietrip naar Curaçao…
Met een prachtige groep van negen studenten van de I AM School of Revival mochten we optrekken met de stichting We Do It For Him. Deze stichting wordt geleid door Sirvin Pieter, zelf ex gevangene, en doet geweldig mooi werk onder gevangenen, oud gevangenen en mensen op straat.
En eerlijk… het avontuur begon al voordat we goed en wel vertrokken waren.
Door een gecancelde vlucht moesten Brenda, Jenny en Hanna twee nachten in een hotel op Schiphol blijven. Dat was lachen, huilen, bidden, worshippen en vooral heel veel eten. Buffet, buffet, buffet… je moet toch ergens doorheen breken.
Maar uiteindelijk kwamen we aan. En vanaf dat moment was het raak.
Gevangeniswerk
Elke dag mochten we de gevangenis in. Mannen, vrouwen, verschillende afdelingen, verschillende talen, verschillende verhalen. Geen foto’s, want alles moest ingeleverd worden, maar sommige momenten staan dieper opgeslagen dan welke foto ook had kunnen doen.
Wat bijzonder was, is dat iedere student steeds opnieuw een woord, getuigenis of korte boodschap mocht delen. Totaal onvoorbereid. Geen strak programma. Geen ingestudeerde preek. Gewoon naar voren stappen en delen wat God op dat moment gaf.
En elke keer was het raak.
Je zag hoe de Heilige Geest woorden gaf die precies pasten bij de groep, bij de sfeer en bij de mensen die voor ons zaten. Soms kwam er herkenning. Soms kwamen er tranen. Soms kwam er hoop in ogen die al lang niet meer gewend waren om hoop te verwachten.
In het detentieblok was het opnieuw een vruchtbare ochtend. De mannen waren open, geïnteresseerd en hongerig. Er kwamen mooie gesprekken op gang in het Spaans, Papiaments en Nederlands. Wat waren we dankbaar voor Emmy en Kristle en hun vertaalwerk. Taal is soms een grens, maar liefde vindt altijd een doorgang.
Die ochtend kozen zes gevangenen voor Jezus en werden ze gevuld met de Heilige Geest.
Zes mannen.
Zes verhalen.
Zes harten die geraakt werden door de liefde van God.
En dat is precies waarom we gaan.
Niet om iets groots te doen in onze eigen kracht, maar om aanwezig te zijn waar God al bezig is. Om beschikbaar te zijn. Om te luisteren. Om te spreken. Om te bidden. Om mensen te zegenen.
De wijk Soto
Ook op straat zagen we God werken.
Na een korte rust in de middag gingen we naar de wijk Soto, bekend om drugshuizen. We kozen ervoor om op het plein voor de wijk te gaan staan en daar rond te lopen. Door de warmte waren er niet veel mensen buiten, maar de mensen die er waren, waren precies de mensen die we mochten ontmoeten.
We konden met hen praten. Voor hen bidden. Voor genezing. Voor herstel. Voor persoonlijke situaties. Gewoon simpel. Gewoon puur.
En opnieuw zagen we vrucht.
Zes mensen namen Jezus aan in hun hart.
Geen show. Geen druk. Geen ingewikkelde woorden. Gewoon mensen die geraakt werden door de eenvoud van het evangelie.
Daarna bezochten we nog een gezin op de berg om hen te zegenen en voor hen te bidden. Vervolgens reden we in ons oude rammelbusje de heuvels op. Een wilde rit, door elkaar geschud op hobbelige wegen, maar met een uitzicht dat alles goedmaakte. We zagen nog net de zon ondergaan.
Soms is missie ook gewoon dit…
Een busje dat klinkt alsof het ieder moment uit elkaar kan vallen.
Een team dat lacht tot het bijna gilt.
Een zonsondergang op een eiland vol kleur.
En midden daarin… de goedheid van God.
Herstel, vergeving en vreugde
Een van de meest ontroerende momenten was bij de vrouwen in de gevangenis. Na een emotionele bijeenkomst vol herstel en vergeving ontstond er ruimte voor vreugde. Er werd gedanst. Baila, baila. En zelfs een bewaakster werd geraakt door Gods liefde. Ze was in tranen van dankbaarheid. We mochten met haar bidden en haar een knuffel geven.
Dat zijn van die momenten waarop je denkt: ja Heer… hiervoor zijn we hier.
Vrijheid van binnenuit
Ook persoonlijk raakte deze reis diep.
Voor iemand die zelf jarenlang gevangen heeft gezeten in denken, verslaving, gesloten afdelingen, klinieken en zelfs de cel, is het onbeschrijfelijk om nu op haar geboorte eiland te mogen staan en Jezus te brengen aan mensen die op hun eigen manier gevangen zitten.
Jarenlang gevangen in gedachten.
Jarenlang anti God.
Jarenlang zoekend in new age, boeddhisme en allerlei spirituele wegen.
En nu…
Vrijgemaakt door Jezus.
Staand in gevangenissen.
Biddend met gevangenen.
Sprekend over vrijheid, ook wanneer iemand fysiek nog vastzit.
Dat is genade.
Dat is omkering.
Dat is God.
Discipelschap is nodig
We mochten ook bidden voor een lieve broer uit de gevangenis die die dag vrij kwam. Hij vroeg specifiek gebed voor zijn denken. We hebben voor hem gebeden en hem meteen een soort spoedcursus gegeven: hoe vernieuw ik mijn denken?
En juist dat moment liet zo duidelijk zien hoe belangrijk discipelschap is.
Want mensen tot Jezus leiden is prachtig. Maar mensen leren wandelen met Jezus is net zo belangrijk. Vrijheid begint bij overgave, maar wordt verder uitgewerkt in je denken, je keuzes, je gewoontes en je dagelijkse leven met God.
Daarom zijn dit soort missies zo waardevol.
Niet alleen voor de mensen die we ontmoeten, maar ook voor de studenten zelf. Je ziet studenten groeien. Stappen zetten. Hun stem gebruiken. Hun verhaal delen. Bidden met vrijmoedigheid. De Heilige Geest volgen zonder alles vooraf onder controle te hebben.
Dat is discipelschap in actie.
Dat is het lichaam van Jezus in beweging.
Team, vreugde en dankbaarheid
En tussendoor was er ook gewoon heel veel plezier. We genoten van het eiland, de kleuren, de warmte, het eten, de varkentjes op het hotelterrein en vooral van elkaar. Er werd gelachen, gehuild, gebeden, geworshipt en gedeeld.
Wat een geschenk om dit samen te mogen doen.
We kijken terug op een reis vol vrucht, eenheid, liefde en impact.
Veel gevangenen kozen voor Jezus.
Mensen op straat gaven hun hart aan Hem.
Er werd gebeden voor genezing.
Er kwamen gesprekken op gang in Spaans, Papiaments en Nederlands.
Er was herstel, vergeving, vreugde en vrijheid.
En boven alles zagen we opnieuw: God werkt.
Niet alleen in zalen.
Niet alleen in kerken.
Maar ook in gevangenissen.
In arme wijken.
Op pleinen.
In rammelende busjes.
Bij gezinnen op een berg.
En in harten die misschien al lang dachten dat niemand meer naar hen omkeek.
Blijf bidden
Blijf bidden voor het prachtige werk van We Do It For Him Foundation op Curaçao. Zij doen daar geweldig werk. Bid ook voor de mensen die tot geloof zijn gekomen, voor gevangenen die vrij komen, voor herstel van denken en leven, en voor blijvend discipelschap.
Want Jezus maakt vrij.
Ook achter muren.
Ook op straat.
Ook in gedachten.
Ook op plekken waar mensen het allang niet meer verwachten.
Great God. ❤️🔥
Foto’s
Hieronder een impressie met wat foto’s van de reis!
